31
Постојат јубилеи кои не се само потсетник на минатото, туку сведоштво за истрајноста, достоинството и духовната сила на еден народ кој успеал да ги сочува своите корени и тогаш кога животот го одвел далеку од родниот праг. Постојат јубилеи кои не се мерат само во години, туку во човечки судбини, во спомени, во премолчени жртви, во надежи, во создадени домови и во генерации луѓе кои успеале да изградат нов живот без да се откажат од сопственото име, јазик и припадност.
Денес сме собрани во Нови Сад, во срцето на Војводина, за да одбележиме еден голем, значаен и длабоко емотивен јубилеј – осумдесет години од доселувањето и организираниот живот на Македонците во Војводина, Република Србија.
Ако нешто претставува жив мост меѓу нашите народи, тогаш тоа сте токму вие – Македонците во Србија. Вие сте жив доказ дека блискоста и припадноста не се создаваат со декларации и формални зборови, туку со живот, со доверба, со човечност и со меѓусебна почит што се градела низ генерации.
Вашата приказна е приказна за истрајност, за работа, за достоинство и за луѓе кои успеале да изградат нов дом, а притоа да не ја изгубат сопствената сенка, да не го изгубат јазикот, песната и меморијата за тоа кои се и од каде доаѓаат.
Македонија ве чувствува како свои. Македонија се гордее со вас. Со вашата работа, со вашата посветеност, со вашата истрајност и со начинот на кој осум децении успевате да бидете жив мост меѓу нашите народи.
Да испратиме порака дека човечката блискост е посилна од поделбите, дека културата е посилна од заборавот и дека идентитетот не се чува само со зборови, туку со живот, со љубов и со достоинствено пренесување на вредностите од генерација на генерација.
И каде и да живеат Македонците во Македонија, во Србија, во Европа или каде било низ светот, тие остануваат дел од едно големо духовно, историско и културно семејство кое трае, памети и опстојува.
Нека бидат вечни споменот, делото и трудот на генерациите Македонци кои ја испишаа оваа осумдецениска приказна во Војводина.
Нека биде вечна блискоста меѓу нашите народи.
Нека живее заедништвото, почитта и пријателството.
И нека секоја наредна генерација Македонци во Војводина биде уште посилна, уште пообразована, уште подостоинствена и уште погорда на своите корени, затоа што народот што знае кој е, што памети и што чува, никогаш не може да биде мал.
